Op vrijdag vertrokken we om half negen ’s ochtends voor een lange reis naar Kinabantangan National Park, één van de beste nationale parken van Maleisië in het noordoosten naar Sabah. We werden vervoerd in een minibus, die door backpackers ook wel ‘flying coffins’ – vliegende dooskisten – genoemd worden. Waarom werd ons al snel duidelijk. Onze minibus vloog met flinke snelheid de bochtige bergweggetjes over, terwijl de chauffeur bij voorkeur andere voortuigen inhaalde voor een blinde bocht of net voordat we bovenop een helling kwamen. De route voerde ons door de bergen van Sabah heen, langs de zeer indrukwekkende Mount Kinabalu, met 4200 meter de hoogste berg van Zuidoost Azië. Na ene flink hobbelige weg, waarbij we regelmatig bijna een halve meter in de lucht vlogen (we zaten dan ook boven het wiel achterin de bus), sloegen we een onverharde weg in. Toen we een half uur echt goed door elkaar geschut waren, kwamen we aan op de plaats van bestemming waar we met de boot afgeleverd weren in ons junglekamp.
Ons onderkomen hier is het meest primitieve dat we tot nu toe meegemaakt hebben. Een piepklein kamertje met twee beden, en een badkamertje met WC, wastafel en koude douche. We kunnen ons nog net langs de bedden wringen. De jungle is prachtig en er is hier enorm veel wildlife te zien. Gisteren hebben we eerst een rivercruise gedaan van 1.5 uur, tijdens welke we een krokodil, een aantal makaken en 3 bomen vol de befaamde probiscus apen hebben gezien! Na het eten was er een night walk in de jungle georganiseerd. Al vrij snel wist onze gids een schorpioen te vinden, en daarnaast liet hij ons een aantal grote insecten, hagedissen, gekko’s en een paar slapende vogeltjes zien. Tijdens de ochtendcruise vandaag zagen we heel veel prachtige vogels, waaronder de neushoornvogel en de kingfisher, een aantal ‘silver leaf’ apen en een grote varaan.
Waar ik het tot nu toe nog niet over gehad heb, is het minder prettige ‘wildlife’van Maleisië, namelijk het ongedierte. Na de eerste kakkerlak gespot te hebben in de Kota Bharu, schrok ik me in de Perhentians de tandjes toen ik ’s nachts op de WC een enorm rood beest zag lopen. Ik had op dat moment geen bril op dus schreeuwde heel hard ‘Kakkerlak!’, maar bij nadere inspectie door René bleek dat het om een mier van 4 cm ging. Deze mieren zijn hier in de jungle geen uitzondering en daar kijken we dus al lang niet meer van op. Ook de muggen zijn op sommige plekken echt heel vervelend. In tegenstelling tot Nederland, waar het gezoem vaak irritanter is dan dat ene kleine bultje wat je er aan over houdt, merk je de muskieten hier nauwelijks op, maar ze laten wel enorme, flink jeukende bulten achter. Vooral in de Perhentian Islands en Kuching zaten we helemaal onder. Dankzij Mosiguard, valt het hier gelukkig wel mee. De kakkerlakken, mieren en muggen zijn echter niets vergeleken bij de bloedzuigers waarmee het hier vol zit. Kleine zwart-rode slijmerige beestjes van zo’n 2 cm lang, die zodra ze bloed ruiken wel 5 cm lang kunnen worden om dan op je huid te kunnen springen en zich eens lekker even vastzuigen. Je komt ook lastig van de krengen af als ze eenmaal op je zitten, zelf als ze zich nog niet vastgezogen hebben. Na onze jungletrek vandaag, had René ineens een bloedvlek op zijn broek zitten – een teken dat een bloedzuiger zich onder zijn shirt had vastgezogen. Gelukkig voor Marjolein, aan wie de taak zou vallen de het beest weg te halen, had hij zich al volgezogen en weer laten vallen, zodat er alleen een bloedend wondje overbleef. Bloedzuigers hebben daarnaast de vervelende gewoonte om een soort van bloedverdunner achter te laten, waardoor je wond nog makkelijk een half uur door blijf bloeden.
Ondanks al dit afzien, genieten we wel met volle teugen van al het moois om ons heen. Het is hier nog zo ongerept en er is zoveel leven, dat je je als mens echt ondergeschikt voelt aan de natuur. En dat is voor ons Nederlanders wel eventjes wennen.
Monitor lizard on the riverbank
Silver leaf monkey
White bird or Egret
A tree full of probiscus monkeys
Sunset over the river
At our jungle lodge
A tree full of probiscus monkeys
Sunset over the river
At our jungle lodge
